نشانه شناسیِ اجتماعیِ مقامات حریری باتکیه بر نظریه پی یرگیرو

نویسندگان

1 دانشیار، گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه شهید چمران اهواز.اهواز.ایران

2 دانشجوی دوره دکتری زبان و ادبیات عربی، دانشگاه شهید چمران اهواز. اهواز. ایران

چکیده

‌نشانه‌‌شناسی‌ به‌عنوان روش پژوهش در شناخت دلالت‌‌‌ها، به بررسی و تحلیل نشانه‌‌ها و درک معانی نهفته در آن‌ها می‌پردازد. از این لحاظ پدیده‌‌های اجتماعی‌ به‌خودی‌خود معنا پیدا نمی‌‌‌کنند، بلکه در درون شبکه‌ای از معانی قرار گرفته و دارای چارچوبی فرهنگی هستند. حریری (446-516 هـ) یکی از پیشگامان مقامات در ادبیات عرب است. پی‌‌یر گیرو نشانه‌‌های اجتماعی را دو نوع نشانه‌‌های هویت و آداب معاشرت می‌داند. پژوهش حاضر کوشیده است تا‌ باتکیه‌بر روش نشانه‌شناسی به‌بررسی نشانه‌های اجتماعی در بیست مقامه ابتدایی حریری‌ باتکیه‌بر نظریه پی‌یر گیرو بپردازد. یافته‌‌های پژوهش حاکی از آن است که ‌نشانه‌‌شناسی اجتماعی در دو مقولۀ هویت و آداب معاشرت بروز یافته و درقالب عواملی چون خوراک، پوشاک، لباس، اطوار و حالات، لحن کلام و... به اشکال گوناگون بازتاب یافته و بیانگر تنوع نشانه‌‌ها و توجه حریری به اوضاع اجتماعی- فرهنگی محیط حاکم بر جامعه است؛ همچنین عواملی چون اختلاف طبقاتی بین اقشار فرادست و فرودست در خوراک و پوشاک، شغل، تقابل فرهنگی بین اشخاص جامعه به‌وسیلۀ شخصیت‌‌های داستان‌ها، توجه به جنبه‌‌های دینی-اعتقادی، بازتاب حوادث و مشکلات اجتماعی، به‌کارگیری نشانه‌‌های مکان‌‌ها، نام‌‌ها و القاب از مباحثی است که در مقامات حریری بازتاب یافته است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The social semiotics of the Hariri authorities, based on Pierre Giroux's theory

نویسندگان [English]

  • Naeem Amouri 1
  • PARVIN KHALILI 2
1 Associate Professor Department of Arabic Language and Literature Shahid Chamran University of Ahvaz-Iran
2 phd student of Arabic Language and Literature Shahid Chamran University of Ahvaz-Iran
چکیده [English]

Semiotics, as a research method in understanding the meanings, studies and analyzes the signs and their meanings. In this sense, social phenomena are not meaningful in themselves, but are embedded in a network of meanings and have a cultural context. Hariri (446-516 AH) is a pioneer of authority in Arabic literature. Pierre Giroux considers social signs as two types of identity and social customs. The present study has attempted to study the social cues in twenty elementary Hariri's empires based on the semiotic method, based on Pierre Giroux's theory. The findings of the study indicate that social semiotics has evolved into two categories of identity and social customs and has been reflected in various forms in terms of factors such as food, clothing, clothing, environment and moods, and so on. It expresses a variety of signs and attention to the socio-cultural conditions of society's dominant environment, as well as factors such as: the class divide between the upper and lower classes in food and clothing, the occupation, the cultural interplay between the persons of society by the characters in the stories. Paying attention to religious-belief aspects, reflecting social events and problems, applying signs of places, names, and titles to the topics discussed in Hariri officials have reflected. Research Methodology My descriptive analysis.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Prose
  • Social semiotics
  • Pierre Giroux
  • authorities
  • Hariri