دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانجامعه شناسی هنر و ادبیات2538-50469220180220The Representation of Religious Cinema in Two Political-Social Periodsبازنمایی سینمای دینی در دو دوران سیاسی- اجتماعی1466817510.22059/jsal.2018.254086.665605FAآرشحسنپورعلوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانوحیدقاسمیعلوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایراناحسانآقاباباییعضو هیئت علمی گروه علوم اجتماعی دانشگاه اصفهانمحمدرضاییدانشگاه علم و فرهنگعلیربانیعلوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20170701In this study by considering film as cultural production and discourse action, by using discourse analysis method and Discourse Semiotic method, and analysis of 16 films from religious cinema after Islamic revolution, it is tried to answer to this question that how has reflected the religious cinema in revolution age and stabilizing the Islamic republic of Iran and Justice and Value-oriented eras (1380s) What are the similarities and differences range and how does every discourse reflect its pleasant subjectivity. The results of these studies show that reflection of the religious cinema in these two social-political eras has discourse difference and everyone forms its unique reflection of subjectivity, religion and the world. The religious subjectivity of Islamic revolution discourse and holy defense (eight-year war between Iran and Iraq) “Holy-Revolutionary” and subjectivity of Return is “peacemaker and bound believer” .In return discourse – which tries to revive the values and principles of Islamic revolution- we are significantly witnessed of linking the signifier of nationality and religiousness and resulting the woman hero as religious subjectivity which is against with the discourse space of revolution and holly defense. It is noticeable that if in the first discourse hero subjectivity has kind of direct or indirect linking with holly defense, but in return discourse the Mullah character has reflected as a reference subjectivity and popular, that although it has some independencies to the political system, it is always against with bureaucratic and governmental system and is intimated and cooperative with people. Generally, it is worthy to mention that return discourse except its rhetoric subjectivity has different formation of the religious cinema and its discourse in comparison with Islamic revolution and holly defense.در این مطالعه با مفروض گرفتن فیلم بهمثابه محصولی فرهنگی و کرداری گفتمانی تلاش شده است تا با استفاده از روش تحلیل گفتمان و نشانهشناسی گفتمانی، ضمن تحلیل شانزده فیلم از سینمای دینی پس از انقلاب ایران به این سؤال پاسخ داده شود که سینمای دینی در طلیعه و عصر انقلاب و تثبیت نظام جمهوری اسلامی و دوران عدالت و ارزشگرایی (دهة هشتاد) چگونه بازنمایی داشته است؟ حدود اشتراک و افتراق آن چیست و هرکدام از این گفتمانها سوژة دینی مطلوب خود را چگونه بازنمایی میکنند. نتایج این مطالعه گویای آن است که بازنمایی سینمای دینی در این دو دورة سیاسی – اجتماعی با یکدیگر تفاوت گفتمانی داشته است و هرکدام صورتبندی خاصی از مناسبات سوژه، دین و جهان پیرامونش را بازنمایی میکند. سوژة دینی گفتمان انقلاب اسلامی و دفاع مقدس «قدسی انقلابی» و سوژة گفتمان بازگشت «مؤمنی مُصلِح و مکلف» است. در گفتمان بازگشت که تلاش دارد ارزشها و اصول انقلاب اسلامی را احیا کند بهصورت تأملبرانگیزی شاهد پیوند دال ملیگرایی و دینداری و برآمدن قهرمانان زن در قامت سوژة دینی هستیم که مغایر با فضای گفتمانی موسوم به انقلاب و دفاع مقدس است. همچنین میتوان گفت که اگر در گفتمان نخست سوژة قهرمان بهنوعی با دفاع مقدس پیوند مستقیم یا غیرمستقیم دارد، در گفتمان بازگشت، شخصیت روحانی سوژهای مرجع و قهرمان و مردمی بازنمایی میشود که گرچه بهنظام سیاسی تعلق و دلبستگی دارد، اما همواره منتقد دستگاه بوروکراتیک و دولتی و همیار مردم است.https://jsal.ut.ac.ir/article_68175_159075b4206913356fb62d94659cbd93.pdfدانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانجامعه شناسی هنر و ادبیات2538-50469220180220Recognition of the Identity of Tehran Based on the Readings of Architectural Developments from Fictional literature of Iranبازخوانی هویت معماری تهران از ادبیات داستانی ایران1501816817910.22059/jsal.2018.206766.665389FAمنصوریگانههیت علمی تربیت مدرسسمیراارجمندیکارشناس ارشد معماری تربیت مدرسJournal Article20160510It`s impossible to promote the field of history and culture of any country without close reading of facts. The purpose of this study is to identify the historical and cultural evolution of Tehran architecture since early Qajar era, to enhance architectural identity of Tehran. In this study, Iranian fiction is used as the source of identity and recognition of architecture. <br /> The aim of this study is to investigate the historical and cultural identity of the Tehran- architectural based on descriptions of literary short and tall stories and novels.<br /> Analysis techniques were also used to analyze novels. Accordingly, the main research question is that based on the literary documents what is the process of trends and transformation of the Tehran architecture since early Qajar.<br /> The method of article, according to historical documents, research methods, and historical documents is an interpretation. The qualitative analysis techniques were used to analyze the novels. <br /> To collect and identify samples, population and clustering to determine the final resource for validation samples went to the professors in this area, and units of analysis examined. <br /> The results of study show that Review architecture of Tehran, from the viewpoint of Iranian fiction indicates the different aspects of remarks and innovation. Among the very few filmmakers in addressing the issue of bias points and issues of architecture and the architectural identity, being different aspects spaces directly outside to see a real and exaggerated architectural, as well as new sources that were considered less by architects and urban planners, highlights can verify the identity of Iranian architecture and the changes in different periods of time the valve is literature.هدف اصلیِ تحقیق شناخت روند تحول تاریخی و فرهنگی معماری تهران در اوایل دوران قاجار تا معاصر در جهت تداوم بخشی آن است. در این پژوهش ادبیات داستانی بهعنوان منبع یافتن هویت معماری و بازشناسی آن استفاده شده-است. در این پژوهش با مطالعه ادبیات داستانی قبل و بعد از انقلاب و کشف جزئیات معنایی در باب شهر و معماری تهران به بازخوانی هویت معماری تهران پرداخته شدهاست. روش تحقیق با توجه به مدارک و اسناد تاریخی روش تحقیق اسنادی و تاریخی-تفسیری میباشد. همچنین تکنیک تحلیل کیفی و کمی تحلیل محتوا در تحلیل داستانها مورد استفاده واقع شده است. مطالعه نشان میدهد بررسی هویت معماری بر اساس ادبیات داستانی، نتایج و شناخت عمیقتری را در مقایسه با بازخوانی هویت معماری تهران از اسناد معماری به دلایلی چون عدم سوگیری و تعصب مشخص نویسندگان نسبت به معماری و همچنین درک بهتر توالی تاریخی و زمانی آثار معماری و فضاهای شهری بدست دادهاست.https://jsal.ut.ac.ir/article_68179_607b5b2679be0da9fa1e0c2093e06f7d.pdfدانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانجامعه شناسی هنر و ادبیات2538-50469220180220The Reflection of Discursive Change in Iranian Middle Class in Asghar Farhadi’s Filmsبازتاب دگرگونیِ گفتمانی طبقه ی متوسط ایران در فیلم های اصغر فرهادی47826817610.22059/jsal.2018.234328.665508FAعلیشیخ مهدیهیات علمی دانشگاه تربیت مدرسارسلانمقدسدانش آموخته کارشناسی ارشد رشته سینما، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانJournal Article20161227Regarding Critical Discourse Analysis approach based on the theories of Norman Fairclough, this article is concerned about the class status of individuals of characters in Firework Wednesday (2006), About Elly (2009), A Separation (2011). Representation of class status of characters has made from macro-pattern of political economy, based on Erick Olin Wright’s theories in production and consumption of these films. Relations of power in social structures and proceeding related to development of Iran, lead to class gap and unequal enjoyment of amenities in the period of making and exhibition of these films, and we see such this representation.<br /> After declaring of middle class and under-class distinguish based on accessibility of ‘means of production’, skill and management, with the critical discourse analysis, this essay leads to conclusion that, the way of representing characters in above mentioned movies, is a kind of reproduction of the relativist dominant ideological discourse, and is in contrast with the marginalized of society and sees them as a threat. <br /> Using library resources and interpretive analysis method and after description assortment of Iran’s urban middle class, this research leads to this conclusion that, the way of representing characters in above mentioned movies, is a kind of reproduction of the relativist dominant ideological discourse, and is in contrast with the marginalized of society and sees them as a threat.این مقاله با رویکرد تحلیل گفتمان انتقادی و براساس نظریات نورمن فرکلاف به تحلیل جایگاه طبقاتی شخصیتهای فیلمهای چهارشنبه سوری (1384)، دربارهی الی (1387) و جدایی نادر از سیمین (1389) میپردازد. بازنمایی جایگاه طبقاتی شخصیتها بر مبنای الگوی کلان اقتصاد سیاسی و بر اساس نظریات اریک اولین رایت در زمان تولید و مصرف این فیلمها صورت گرفته است. مناسبات قدرت در ساختار اجتماع و اقدامات مربوط به توسعهی کشور ایران به شکاف طبقاتی منجر شد و نتیجهی آن، نابرابری بهرهمندی از امکانات رفاهی دربازهی زمانی تولید و نمایش فیلمهای مورد بررسی است که بازنمایی آن را در فیلمهای یادشده شاهدیم.<br /> پس از بیان تمایز میان طبقهی متوسط و حاشیهنشینان بر مبنای مالکیت بر ابزار تولید، تخصص و مدیریت، با روش تحلیل گفتمان انتقادی با تکیه بر روابط نابرابر قدرت از طریق امور ایدئولوژیک، چنین نتیجهای حاصل شدهاست که نحوهی بازنمایی شخصیتهای فیلمهای مذکور، بازتولیدی از گفتمان ایدئولوژیک غالب است و در تقابل با حاشیهنشینان جامعه قرار داشته و آنان را به مثابه تهدید برای خویش میداند.https://jsal.ut.ac.ir/article_68176_eac73ba623e4120b31913621f912505e.pdfدانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانجامعه شناسی هنر و ادبیات2538-50469220180220From Stereotype to Educationاز کلیشه تا آموزش831136817710.22059/jsal.2018.241615.665543FAعبداللهبیچرانلواستادیار ارتباطات دانشگاه تهرانسیاوشصلواتیانعضو هیات علمی دانشگاه صداوسیمازینبابراهیم زادهدانش آموخته کارشناسی ارشد علوم ارتباطات اجتماعی، دانشگاه تهرانJournal Article20170304During the past decades, AIDS has made many victims in Iran. The media representation of this Iranian society issue in the artistic and media works, has been effective on society's view of the disease. This article aims to study the representation of HIV/AIDS and those who are affected by it on Iranian television, focusing on the "Paria" TV series; which in addition to dramatizing some aspects of the prevalence of HIV in Iranian society, had an educational approach to this disease. 23 sequences were selected for analyzing the semantic layers in them using the John Fiske’s semiotics. The presented signs of HIV and AIDS patients in three levels were analyzed. The findings of this study show although "Paria" is far from realistic in the representation of AIDS and Some of its educations have faults, the TV series contains a more empathetic approach to AIDS patients, departing from conventional television stereotypes in this field. The TV series also focuses on the emotional and psychological support of families among the various components of the treatment, and less attention was paid to drug therapies.بیماری ایدز در طول دهههای گذشته، قربانیان زیادی در ایران گرفته است. بازتاب و بازنمایی رسانهای این مسئلۀ مبتلابه جامعۀ ایران در آثار هنری و رسانهای، در نگاه جامعه به این بیماری مؤثر بوده است. مقالة حاضر درصدد است تا ضمن مروری بر روند بازنمایی کلیشهپردازانه ویروس اچآیوی و بیماری ایدز و مبتلایان به آن در تلویزیون ایران، بر سریال تلویزیونی <em>پریا </em>که ضمن دراماتیزه کردن ابعادی از شیوع این بیماری در جامعۀ ایران، رویکردی آموزشمحور در پرداخت به این بیماری داشت، متمرکز شده است. 23 سکانس برای تحلیل لایههای معنایی موجود در آنها با استفاده از روش نشانهشناسی فیسک انتخاب شد و در سه سطح، نشانههای ارائهشده در خصوص بیماری و بیماران ایدز و مبتلایان به ویروس اچآیوی تحلیل گردید. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که گرچه سریال پریا در نمایش بیماری ایدز و مبتلایان به ویروس اچآیوی، با واقعیت فاصلة بسیار دارد و برخی آموزشهای انعکاسیافته در آن، کاستیهایی دارد، اما این سریال با فاصله گرفتن از کلیشهسازیهای معمول تلویزیون در این زمینه، دربردارندۀ رویکرد همدلانۀ بیشتری در قبال بیماران مبتلا به ایدز و ویروس اچآیوی است. همچنین در این سریال از میان مؤلفههای گوناگون مربوط به درمان بیماری، تنها بر حمایت عاطفی و روانی خانوادهها از بیماران، متمرکز بوده است و درمانهای دارویی کمتر مورد توجه قرار گرفته است.https://jsal.ut.ac.ir/article_68177_7c1b8752a1c7fe9991f6223e1a59227f.pdfدانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانجامعه شناسی هنر و ادبیات2538-50469220180220The role of Kurdish novel in deconstructing dominant historiographyرمان کُردی و واسازی تاریخنگاری مسلط1151486817810.22059/jsal.2018.266174.665657FAجمالمحمدیدانشیار گروه جامعهشناسی دانشگاه کردستانJournal Article20170724Golly Shoran, written by Atta Nahai, is a well-known Kurdish novel which presents a different narrative of the life and history of the Kurds in the era of the Second World War. By different narrative, we mean that this novel challenge two dominant historical narratives about the subaltern Kurds: orientalism and Iranian Nationalism. These two metanarratives often use a kind of writing and discourse which ignores the voice and experience of this subaltern people and reproduces their subaltern position. This research claims that some Kurdish novel (hear Golly Shoran) provide a counter narrative and deconstruct dominant historical representations of Kurds. The main question is that how do these novel challenge these grand narrative and by means of which devices and mechanisms? We have explored this issue through using postcolonial theories and deconstruction methodological tools. The findings show that Golly Shoran has provided a different story about the historical subaltern conditions of the Kurds and deconstructed the binary oppositions through which the dominant historiography has pictured Kurdish culture and history. So this novel provides a different picture of the Kurds and their historical lived experiences, something which is almost perfectly ignored in orientalism and Iranian nationalism. In this way, it deconstruct these two metanarratives.گولیشوران مهمترین اثر عطا نهایی، رماننویس برجستۀ کُرد، است که روایتی متفاوت از ورود مدرنیته به جامعه و زندگی روزمرۀ فرودستان کردستان ارایه میدهد. متفاوتبودن این روایت ناشی از ضدیت آن با دو کلانروایت مسلط تاریخنگاری، یعنی شرقشناسی و ناسیونالیسم ایرانی، است که همواره با اتخاذ نوعی سیاست نوشتاری خاص به نوعی نگارش تاریخ همت گماشتهاند که حاصل آن حذف صدای دیگری و بازتولید موقعیتهای فرودستی دیگری است. مدعای اصلی آن است که رمان کٌردی بهمثابه متنی واسازانه، با بنیاننهادن روایتی وارونه، در مسیر بازخواست تاریخی قدم برداشته است و سیاست نوشتاری متفاوتی اتخاذ کرده است. پرسش این است که این سیاست نوشتاری چیست و رمان کٌردی چگونه بهمدد آن، روایتی تاریخی از موقعیت فرودستی ارایه میدهد و چگونه از رهگذر منازعه با روایتهای مسلط، امکان برآمدن نوعی ضدروایت را فراهم میسازد. در چارچوب سنت مطالعات فرودستان، بهمثابه امکانی تحلیلی، به تحلیل روایت رمان کٌردیِ گولی شوران پرداخته شده است. نتایج تحلیل نشان میدهد که این رمان با بازداستانیکردن رخدادهای تروماتیک، تاریخیکردن موقعیتِ فرودستی، واسازی تقابلها و سلسلهمراتب سلطه، و سیاسیکردن فولکلور، هم وجهی از بیانهای فرودستیِ مسکوتگذاشتهشدهی تاریخی را بهصدا درمیآورد و هم به بازسازی تاریخی این روایت میپردازد. سرآخر اینکه گولی شوران کنش بازپسگیری قلمرو فرودستی را، که در بستر عینی تاریخ سرکوب و در روایتهای تاریخنگاری مسلط طرد شده است، در قالب تفسیری از ملیتخواهی فرودستانه به انجام میرساند.https://jsal.ut.ac.ir/article_68178_b1aae12088124a54d7023f711f0e59e9.pdfدانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانجامعه شناسی هنر و ادبیات2538-50469220180220Constitutional Revolution and Nationalism in Kamalalmolk's worksمشروطیت و ملی گرایی در آثار کمال الملک1832126818010.22059/jsal.2018.244724.665560FAرسولاسکندریدانشگاه هنر تهرانمهدیحسینیاستاد در دانشگاه هنرJournal Article20170605Constitutional Revolution is not only a sociopolitical incident but also a cultural one. The influences of this political incident produced social criticism and patriotism in poems and songs. Kamalalmolk was one of the most important painters of this era and the witness of social and political changes of Constitutional Revolution. This paper is about the study of representation of Constitutional Revolution in Kamalalmolk's works of art based on two historical periods: First focus on the art works before Constitutional Revolution that related to the social situation of women. The second related after of the confirmation of Constitutional Revolution in which Kamalalmolk represented some political features of Constitutional Revolution. The findings show that painting also was under the influences of this movement and his works, based on the discourses of the intellectuals of Constitutional Revolution represented two main issues: First is about the tendency of women toward superstition and their social situation. The other one is about the Nationalism, which was the one of the main discourses of the Constitutional Revolution. The picture of women in Kamalalmolk's works of art at the same time is realistic and critical. Also, he painted Nationalism through the portrait of the intellectual politicians that all of them have the same ideology and attitude toward the Constitutional Revolution.نهضت مشروطیت تنها یک رویداد سیاسی-اجتماعی تلقی نمی شود. تاثیرات این نهضت بر شعر و موسیقی عصرقاجار در قالب تصنیف ها و اشعار میهنی و نقد اجتماعی بر جا مانده است. نقاشی نیز نمی توانست بی تاثیر از این رویداد باشد. کمال المک هنرمندی بود که در طول حیاتش از نزدیک شاهد حوادث دوران مشروطیت بود. در این مقاله بازنمود مشروطیت و تحولات اجتماعی و سیاسی حاصل از آن در آثار کمال الملک با تکیه بر آثار پیش و پس از مشروطیت مطالعه شده است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد هنر نقاشی نیز بی تاثیر از این رویداد نمانده است. آثار پیش از مشروطیت او متاثر از گفتمان روشنفکران و هنرمندان آن دوره، نگرشی انتقادی به وضعیت زنان در دو حوزه آموزش و مشارکت سیاسی داشته است. واقع گرایی کمال الملک در بطن خود، نقد خرافات و باور به خرد خودبنیاد را که از اساسی ترین گفتمان های مطرح شده روشنفکران هم عصرش در مشروطیت بود نشان می دهد. از سویی ملی گرایی که یکی از ارکان بنیادین و خواست های اساسی طبقات ممتاز و مردم در مشروطیت بود، در آثار کمال الملک از طریق ترسیم چهره سیاست مداران روشنفکر که ایدئولوژی و خاستگاه سیاسی-اجتماعی مشابه داشتند بازنمایی شده است. پژوهش این نوشتار بر روش تاریخی- تحلیلی استوار و روش گردآوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای است. کوشش شده تا با مقایسه تطبیقی آثار این دوران با موضوعات و تاریخ و شخصیت هایی که توسط نقاش ترسیم شده است، به پرسش های این پژوهش پاسخ داده شود.https://jsal.ut.ac.ir/article_68180_3c017a0083694c8f3e8d7354e42c3fda.pdfدانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانجامعه شناسی هنر و ادبیات2538-50469220180220Reading of sociological themes for Tiles of Takieh Mo’aven ol-Molkخوانش جامعهشناختی مضامین کاشیهای تکیة معاونالملک2132526818110.22059/jsal.2018.252082.665596FAنسترننوروزیپژوهش هنر.دانشکده هنر.دانشگاه الزهرا.تهران.ایرانJournal Article20171007Abstract<br /> Art work is often the product of political, social, economic, religious and cultural conditions of its own, accordingly, the relationship of art work with the community and the context of it formation, is the studying topics such art works, especially in sociological methods and approaches like reflective approach. According to this approach, a work of art always says something about society. The study of works of art in Qajar era has also this feature for wide developments in various fields of society and effective communication with artistic creations. Among the significant works of the Qajar period is Takieh Mo’aven ol-Molk which is noteworthy for its diversity tiles and paintings. This study aims to emphasizing the relationship of social context with the formation of artwork based on themes of tiles of Takieh Mo’aven ol-Molk and answers the questions: what factors have played a role in the formation of these themes? And how they have represented? This study is conducted with the kind of funimental-developemental and by descriptive-analytical method, as well as reflective approach. It can be said that often results in expression of the image content on Takieh Mo’aven ol-Molk tiles, Qajar developments and modernization process, extensive ties to Europe, the arrival of new technologies and the political, social and cultural society are, therefore, a reflection of contemporary society.چکیده<br /> اثر هنری اغلب محصول شرایط سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، دینی و فرهنگی جامعة عصر خویش است، بر این اساس ارتباط اثر هنری با جامعه و بستر شکلگیری خویش از مباحث مطالعة آثار هنری بهویژه در روشها و رویکردهای جامعهشناختی چون رویکرد بازتاب است. بنابر این رویکرد، اثر هنری همواره چیزی دربارة جامعه میگوید. مطالعة آثار هنری دورة قاجار نیز بنا به تحولات گسترده در حوزههای مختلف و ارتباط مؤثر با آفرینشهای هنری آن واجد این ویژگی است. از آثار شاخص اواخر قاجار، تکیة معاونالملک است که تنوع کاشیها و نقاشیهای آن شایان توجه است. هدف این پژوهش تأکید بر ارتباط زمینه و بستر اجتماعی با شکلگیری اثر هنری با تکیه بر مضامین کاشیهای تکیة معاونالملک است و به این پرسشها پاسخ میدهد که چه عواملی در شکلگیری این مضامین نقش داشتهاند؟ و چگونه در کاشینگارهها بازنمود یافتهاند؟ این پژوهش از نوع بنیادی_ توسعهای و روش توصیفی- تحلیلی است و با تکیه بر رویکرد بازتاب انجام گرفته است. در بیان نتایج آن میتوان گفت اغلب مضامین تصویرشده بر کاشیهای تکیة معاونالملک، در پی تحولات دورة قاجار و فرآیند مدرن شدن، ارتباط گسترده با اروپا، ورود فناوری های جدید و شرایط سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جامعه شکل گرفتهاند و از اینرو، بازتابی از شرایط جامعة عصر خویش هستند.https://jsal.ut.ac.ir/article_68181_8a7e47522da9a8e9dc5f736c31abbe91.pdf