دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانجامعه شناسی هنر و ادبیات2538-50462220110220A Discourse Analysis Of The Middle East Artتحلیل گفتمان هنر خاورمیانه: بررسی شکلگیری قواعد هنری در جامعه نقاشی معاصر ایران74023655FAحسینابوالحسن تنهاییاستادیار گروه جامعهشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزاعظمراودراددانشیار گروه ارتباطات اجتماعی در دانشگاه تهرانمحمد رضامریدیدانشجوی دکترای جامعهشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز.Journal Article19700101This study aims at the analysis of the discourse of the art in the Middle East. Therefore, at the first stage, after criticizing the limitations of the theory of style in the modern art analysis, we emphasize discourse analysis as an alternative approach; at the second stage, we apply discourse approach in order to analyze the art in the Middle East.
The discourse analysis of art consists, at one level, of the visual characteristics of the text and its genre, and, at a higher level, of intertextual interpretation of the text and its relation with context, and, at an even higher level, of the study of the thinking space which allowed and influenced the creation of the work.The latter includes, for example, the study of the political and economic power institutions, educational institutions, museums and artistic events (e.g. festivals and auctions) which recreate the discourse space and approve or reject some works. Therefore, in the present research, the study of art from discourse point of view means going beyond studying artistic styles. This view allows us to study new trends in art, such as feministic, national, colonial, Asian, and other regional arts (e.g. Middle East).
While studying the art of the Middle East, we face various questions: are the artistic works of the Middle Eastern artists a kind of representation of their social and cultural conditions or just cliché responses to the curiosity of the West into Middle Eastern affairs? Are these artists deconstructing the oriental clichés about Islamic territories or reconstructing the same in a new, customer-oriented appearance? Is the Middle Eastern art reconstructing the media clichés of the geography of the Islamic fundamentalism (in terms of al-Qaida and September 11)? Or have there appeared new social demands in postcolonial Islamic societies seeking common human values regardless of cultural boundaries?
Finally, it is shown that the art of the Middle East is a new narration of the tradition versus modernity conflict in a political geopolitics within the cultural scope of the Islamic art. It is also shown that the art of the Middle East is not a representative of Islamic art; it is rather the representative of modern art in the most important Islamic countries. In order to show the Middle Eastern art as a discourse product, Foucault’s analysis of discourse forms has been applied Therefore, the four factors of discourse – unity of object, unity of enunciative modalities, unity of concepts system, and unity of strategy – have been analyzed, as regards the Middle Eastern art, in order to specify the characteristics of its discourse.هدف مقاله حاضر تحلیل گفتمانِ هنر خاورمیانه است. از این رو در گام اول با نقد محدودیتهای نظریه سبک در تحلیل هنر مدرن، بر تحلیل گفتمان به عنوان رویکردی جایگزین تاکید خواهیم کرد و در گام دوم رویکرد گفتمانی را برای تحلیل هنر خاورمیانه به کار خواهیم گرفت. تحلیل گفتمان هنر در یک سطح شامل تحلیل ویژگیهای بصری، کالبدی و ژانر اثر و در سطحی بالاتر شامل تفسیر بینامتنی اثر و نسبت آن با تاریخ و در سطحی بالاتر شامل مطالعه فضای اندیشهای است که امکان خلق اثر را فراهم میکند؛ مواردی همچون مطالعه نهادهای قدرت سیاسی و اقتصادی و نهادهای آموزشی، موزهها و رویدادهای هنری (مانند فستیوالها و حراجیهای فروش) که فضای گفتمانی را بازتولید میکنند و برخی از آثار را مورد تایید یا رد قرار میدهند . بنابراین در مقاله حاضر مطالعه گفتمانی هنر، به معنای فراتر رفتن از مطالعه سبکهای هنری است که به ما امکان مطالعه جریانهای تازهای از هنر مانند هنر فمنیستی، هنر ملی، هنر استعماری، هنر آسیایی و دیگر هنرهای منطقهای مانند هنر خاورمیانه را میدهد. در این مقاله بر مبنای تحلیل فوکو از صورتهای گفتمانی، به تحلیل چهار قاعده شکلگیریِ یک گفتمان یعنی وحدت موضوع، وحدت اسلوبهای بیانی، وحدت نظام مفاهیم و وحدت استراتژی در هنر خاورمیانه میپردازیم تا ویژگیهای صورتبندی گفتمانی آن روشن گردد. این رویکرد ابعاد تازهای از قراردادهای زیباشناختی و قواعد هنری رایج میان نقاشان معاصر ایران را ، به مثابه جزئی از هنر منطقهای مزبور، آشکار خواهد کرد.https://jsal.ut.ac.ir/article_23655_cbe9027873b7d0f652c6b2edb693318b.pdfدانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانجامعه شناسی هنر و ادبیات2538-50462220110220Cross-dressing: Destabilizing Ideology A Query on Cross-dressing with an emphasis on “Azerbaijani Tales” Recollected by Samad Behrangiبدلپوشی: آشوبسازی در ایدئولوژی
جستاری در باب بدلپوشی با نگاهی به «افسانههای آذربایجان» بازنگاشت صمد بهرنگی417023656FAنغمهثمینیاستادیار گروه ادبیات نمایشی، دانشکده هنرهای نمایشی و موسیقی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهرانسیاوشآقازاده مسرورکارشناسی ارشد ادبیات نمایشی، دانشکده هنرهای نمایشی و موسیقی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهراناحساندیانیکارشناسی ارشد کارگردانی نمایش، دانشکده هنرهای نمایشی و موسیقی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهرانJournal Article19700101This article is an attempt to depict how cross-dressing, as a theatrical affairm is able to challenge signs which are stabilized by Ideology. For this goal cross-dressing has been understudied in Azerbaijani oral literature. Firstly, in order to use a relevant method and a basic theory, Althusser’s concept of Ideology and the process of Naturalization have been adopted as useful guides. The writers have shown that Ideology, Subject, Myth, Power and semiotic orders grow in a non-hierarchical relation and try to signify each other. Althusser’s idea of happening reactions against Ideology has been traced in oral literature and cross-dressing, as one of these reactions, has been analyzed in Azerbaijani tales. Actually, cross-dressing, by creating a category crisis, reveals new structures that are denied by Ideology for Power’s sake. It must be noticed that in this collection of tales, cross-dressing happens in three different genres which are: gender cross-dressing, Bald-dressing and Dervish-dressing and by each of them a category crisis- in Marjorie Garber’s terms- is created. Gender cross-dressing is tacitly correlated to the understanding of sex and gender. When the attributed clothes to a sex can be changed, then the naturalized meaning of gender can be brought under question. In this state Judith Butler’s arguments of sex and gender can be the key to a way out and Marjorie Garber’s studies of cross-dressing depict that category crisis shows how human-made are natural-being-thought structures. Bald-dressing, i.e. wearing a sheep’s or goat’s bowl, is a repeatedly used act in Persian and other ethnic-related tales. The point is that we are rarely face with characters in tales, and binary types such as Good-forever and Bad-forever has been usually exposure. But in the other hand, Bald is a mélange of antagonistic characteristics’ like being clever and being lazy. And not only the Bald-dressed person acquires these characteristics such as being cunning and penetrates to his/her goal, but also almost always the Bald-dressed person is a girl in these tales. For this reason Bald-dressing besides being a mean to create new narrative forms, can be a special type of gender cross-dressing. In a same way, Dervish-dressing happens when a king decides to enter the public by wearing Dervish’s clothes who is a socially popular person. This type of cross-dressing in juxtaposition with having a category crisis in social castes brings to mind the wishes of that class of the society that oral literature is created and continuously repeated by them, the wish of having the king beside themselves and dressed by their own cloths. However, the king always goes back to his palace and the total order of society remains stable. Finally, it must be noted that cross-dressing isn’t going to destroy old structures but is an attempt to present new structures and this question can be brought forward that does a cross-dresser turns into a new sign or by remaining the previous sign acquires a new signified? What does the process of indication?این مقاله سعی دارد نشان دهد بدلپوشی بهمثابه امری نمایشی، چگونه قادر است نشانه-های تثبیتشده بوسیلهی ایدئولوژی را به چالش بکشد و در جهت نیل به این مقصود نمونههای بدلپوشی در افسانههای آذربایجان بررسی شدهاند. ابتدا برای تبیین روش و نظریههای بنیانی مقاله، ایدئولوژی و روند طبیعیسازی مورد مطالعه قرار گرفتهاند و آرای آلتوسر راهگشای این مسیر بوده است. سپس، نظر وی مبنی بر وقوع واکنشهایی بر ضد ایدئولوژی، در ادبیات شفاهی پیگیری میشود و بدلپوشی در سه گونه مردپوشی، کچلپوشی و درویشپوشی، بهعنوان اشکالی از این واکنشهای ضد ایدئولوژیک، در افسانههای آذربایجان مورد تحلیل قرار میگیرد. در هریک از این سه گونه این مساله مدنظر بوده است که بدلپوشی چگونه میتواند بحران آسیبزای دستهبندی بیافریند و نشانههای طبیعیسازی شده و تثبیت شده در مورد جنس و جنسیت، طبقات اجتماعی و روشهای روایی کهن را به چالش کشیده و پیشنهادهایی برای برقراری ساختارهای جدید ارائه کند. از رهگذر پژوهش حاضر این یافته حاصل گردید که بدلپوشی توان بازشناخت ساختارهای ازلی- ابدی طبیعیشده، ساختارزدایی از آنها و پیشنهادهایی برای برقراری ساختارهای جدید را داراست.https://jsal.ut.ac.ir/article_23656_62728a32c4e8708563b7c504e1d6084f.pdfدانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانجامعه شناسی هنر و ادبیات2538-50462220110220The analysis of the formation of the New Wave subfield in the Iranian theatre during the 1950s and 1960sتحلیل تکوین زیرمیدان موج نو تئاتر ایران در دو دهی سی و چهل شمسی (با تکیه بر تشکیل «کارگاه نمایش» براساس نظری؟ میدانهای پیر بوردیو)7110023657FAسعیداسدیدانشجوی دکتری تئاتر در دانشکده نمایش و موسیقی پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهرانJournal Article19700101This paper is focused on the method of finding the structure of the field of the new Iranian theater and the emergence of its different artistic poles and its subfields. The new Iranian theatre which came into existence in the 13th century was clearly distinct from the traditional-local Iranian forms of performance. This new field was established according to the western dramatic norms, and experienced the emergence of some other subfields, based on its internal contradictions. The not-so-long history of the Iranian theatre shows that to what extent did the agents of this new form of art tried to describe and explain the assets of theatre in the society by writing articles, notes and letters, along with performing several important theatrical pieces.
The Iranian New Wave theatre emerged as a subfield of theatre in the 1950s and 1960s, as a result of the changes in the distribution of the social capital and the changes in the habitus of its agents, those who sought some innovations in the current styles and forms of the Iranian theatre. One of the clear results of the New Wave in the Iranian theatre manifested itself in the form of “Kargah-e Namayesh” (theatre workshop) which was active between 1969-1978. This workshop was itself a result of the internal conflicts in the new Iranian theatre between the years 1857-1978.
The major questions of this article deal with the type of the activities of the agents of Kargah-e Namesh, their status and beliefs in their society, the types of their capitals and habitus as well as the relation of these people with the political system of their time.
In other words, this article tries to clarify the relation of Kargah-e Namayesh with the heritage of the new Iranian theater on one hand, and with the political system of its society on the other. Theoretically, this paper is based on the theory of social action presented by Pierre Bourdieu.چگونگی فرایند ساختاریابی میدان تئاتر نوین ایران و ایجاد قطبهای هنری و تکوین زیرمیدانهای آن زمین? این پژوهش جامعهشناختی است. موج نو تئاتر ایران در دو دهی سی و چهل شمسی به مثابه یک زیرمیدان شکل پیدا کرد و این حاصل تغییر در نظام توزیع سرمایهها و تغییر عادتوارههای کنشگران آن بود، که خواهان بدعتی در سبکها و فرمهای متداول تئاتر نوین ایران بودند. یکی از نتایج روشن موج نو در تئاتر ایران «کارگاه نمایش» بود که بین سالهای ???? – ???? بهوجود آمد. چگونگی هدایتگری فضای مقدورات در فعالیت عاملان حاضر در موج نو به ویژه کارگاه نمایش، جایگاه و مواضع این مولدان هنری در هندسه موقعیتهای اجتماعی و هنری زمانهشان، نوع سرمایهها و عادتوارههای ایشان و رابط? هنرمندان کارگاه با ساختار حاکم قدرت سیاسی و همچنین دیگر قطبهای هنری و فرهنگی مجاورشان از جمله هنرمندان چپگرا و عامهپسند آن عصر، عمده پرسشهای مطروحه در این نوشتار هستند. در نتیجه، در مییابیم که کارگاه نمایش حاصل تمایز معناداری از تئاتر متعارف ایران بر اساس سرمای? نمادین برآمده از موج نو و وابستگی به حاکمیت سیاسی وقت ایران بوده است، تمایزی که آن را در قطب مخالف تئاتر متمایل به چپ و تئاتر عامهپسند قرار میدهد و به میراث موثر نسل پس از خود تبدیل میکند. این مقاله از روششناسی جامعهشناختی پیر بوردیو، خاصه نظری? کنش و تمایز او، در تحلیل تکوین زیرمیدان موج نو و «کارگاه نمایش» در فضای اجتماعی پیش از انقلاب بهره میبرد.https://jsal.ut.ac.ir/article_23657_40e46ccad739b2b70d5992bead7aaa2d.pdfدانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانجامعه شناسی هنر و ادبیات2538-50462220110220A Study of the Types of Theatrical Policies Applied by the States of Iran (from 1989 to 2009)تحولات سیاستگذاری در تئاتر ایران (1368 تا 1388 شمسی)10112723658FAالههدهقانپیشهدانشجوی کارشناسی ارشد رشت? مدیریت امور فرهنگی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگانرضااسماعیلیاستادیار و عضو هئیت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگانJournal Article19700101The aim of this paper is to determine the different types of theatrical policies applied by the states of Iran within the years 198 9(the start of the first presidency of Akbar Hashemi Rafsanjan) to 2009 (the end of the first presidency of Mahmoud Ahmadi Nejad). The method of this research is content analysis. The cabinet approvals within these years which either in their titles or in their texts, the words theatre, performance, performing and performing arts are appeared, were identified. Totally 22 approvals were found. A content analysis checklist was made based on the Chartrand and McCaughey model which has classified the arts policies in four roles: facilitator, patron, architect and engineer. These four roles are designed for indicating the degree of the state intervention in art and cultural domain and each of them are identified by some indicators. To promote and localize the model by using the literature of the arts and cultural policies, the indicators of funding mechanism, tool, policy dynamic and goal were defined for each role. Totally 99 indicators of all types were found in the 22 approvals. The findings revealed that in the investigated twenty-year process, the state has used all types of arts policies in theatre: architect (35.36%), patron (31.31%), engineer (18.18%) and facilitator (15.15%). Various states in four years intervals, have been different in their using the types of arts policies. The tool indicator (40.4%) and goal indicator (34.35%) have had a higher frequency than the funding mechanism indicator (22.22%) and the policy dynamic indicator (3.03%) has had the lowest frequency. The arts policies indicators used by the states in theatre approvals has been in this order (from the high frequency to the low frequency): 1-the architect goal (social welfare and national culture), 2-the patron tool (awards, grants, prizes), 3-the architect funding mechanism (department and ministry of culture) and the engineer tool (official justification and endorsement, recipe, control), 4-the facilitator tool (tax expenditures and incentives), 5-the patron goal (aesthetic, professional and International standards), 6-the patron funding mechanism (arts councils), 7-the architect tool (welfare for artists such as insurance, official employment, income security for the artists), 8-the engineer funding mechanism (state and government ownership of artistic means of production), the patron policy dynamic (evolutionary) and the engineer goal (political education and ideological propaganda), 9-the facilitator funding mechanism (private individual, corporate and organizations) and the facilitator goal (economic). The policy dynamic of three types of facilitator (taste changes), architect (revolutionary) and engineer (revisionary) has not been used by the states. In addition, different states have not been the same in the priority rating of using different types of arts policies and indicators.هدف از تحقیق حاضر عبارت است از شناسایی انواع سیاستهای هنری اتخاذی از سوی دولتهای ایران مابین سالهای ???? (آغاز دوره اول ریاست جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی) تا ???? (پایان دوره اول ریاست جمهوری محمود احمدی-نژاد) در حوز? تئاتر. به این منظور کلیه مصوبات دولتها طی این سالها، که در عنوان یا متن آنها کلمات تئاتر، نمایش، نمایشی و هنرهای نمایشی آمده است (??مورد)، شناسایی شده و تمامی آنها مورد تحلیل محتوا قرار گرفتهاند. مقوله-بندی این پژوهش بر اساس مدلی انجام شده که سیاستهای هنری را در چهار طبقه: تسهیلگر، حامی، معمار و مهندس تقسیمبندی کرده است. با ارتقاء و بومیسازی مدل، مقولات به واسط? شاخصهای نحو? سرمایهگذاری، ابزار، تحرک سیاسی و هدف شناسایی شدهاند (?? مورد شاخص در کل ?? مصوبه). نتایج تحقیق نشان میدهد که در روند بیستسال? مورد بررسی، دولتها در مصوبات مربوط به تئاتر به ترتیب اقدام به سیاستگزاری از نوع معمار (??/??%)، حامی (??/??%)، مهندس (??/??%) و تسهیلگر (??/??%) نمودهاند. همچنین دولتها در مصوبات مربوط به حوز? تئاتر به ترتیب از شاخصهای ابزار (?/??%)، هدف (??/??%)، نحو? سرمایهگذاری (??/??%) و تحرک سیاسی (??/?%) استفاده کردهاند. ضمن اینکه اولویت دولتها در به کارگیری انواع سیاستها و شاخصها با یکدیگر تفاوت داشته است.https://jsal.ut.ac.ir/article_23658_bf196de07b01de78ac37befb510aa1ca.pdfدانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانجامعه شناسی هنر و ادبیات2538-50462220110220Double Reading: Benjaminian- Deleuzian Methodology in Film Analysis and its application to "About Eli..."خوانش مضاعف: روششناسی بنیامینی- دلوزی در تحلیل فیلم (همراه با تحلیل فیلم دربار? الی)12915323659FAتقیآزادارمکیاستاد گروه جامعه شناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانکمالخالق پناهدانشجوی دکتری جامعه شناسی فرهنگی دانشگاه تهرانJournal Article19700101This article aims to open a methodological discussion on film reading from a Benjaminian- Deleuzian approach, and discusses its application based on the analysis of About Eli. To reach this aim, the duality of reality and art, or the relation between story and reality or cinema and reality as the theoretical bases of methodological discussions on cinema and film analysis, are explicated. Then, the Deleuzian epistemology about cinema and its challenge with the Platonic issue of the contradiction of social reality and its representation or cinematic picture as the theoretical basis of Benjaminian- Deleuzian methodology in film analysis, will be discussed. Also, the Benjaminian- Deleuzian methodology as opposed to the dominant linguistic and psychological methodologies in film studies will be discussed. Benjamin and Deleuze’s essays on film studies can be regarded as an end to the dominance of content-centrism in film reading. Therefore, Deleuze’s approach to cinema is opposed to the realistic and phenomenological approaches of Andre Bazin and the linguistic and psychoanalytic approach of Christian Metz. While the Benjaminian- Deleuzian framework avoids getting involved in film studies, as a representational tool in the framework of representation tradition, it presents a double reading of cinema. The Benjaminian- Deleuzian methodology involves simultaneous analysis of aesthetic aspects of film and its socio-political aspects. Eventually, to make the theoretical and methodological discussions more understandable, a recent Iranian film called About Eli is analyzed and its results are discussed.
This article aims to open a methodological discussion on film reading from a Benjaminian- Deleuzian approach, and discusses its application based on the analysis of About Eli. To reach this aim, the duality of reality and art, or the relation between story and reality or cinema and reality as the theoretical bases of methodological discussions on cinema and film analysis, are explicated. Then, the Deleuzian epistemology about cinema and its challenge with the Platonic issue of the contradiction of social reality and its representation or cinematic picture as the theoretical basis of Benjaminian- Deleuzian methodology in film analysis, will be discussed. Also, the Benjaminian- Deleuzian methodology as opposed to the dominant linguistic and psychological methodologies in film studies will be discussed. Benjamin and Deleuze’s essays on film studies can be regarded as an end to the dominance of content-centrism in film reading. Therefore, Deleuze’s approach to cinema is opposed to the realistic and phenomenological approaches of Andre Bazin and the linguistic and psychoanalytic approach of Christian Metz. While the Benjaminian- Deleuzian framework avoids getting involved in film studies, as a representational tool in the framework of representation tradition, it presents a double reading of cinema. The Benjaminian- Deleuzian methodology involves simultaneous analysis of aesthetic aspects of film and its socio-political aspects. Eventually, to make the theoretical and methodological discussions more understandable, a recent Iranian film called About Eli is analyzed and its results are discussed.هدف این مقاله طرح بحثی روششناختی در باب چگونگی خوانش فیلم از منظری بنیامینی_ دلوزی و نمایش نحو? کاربرد آن از رهگذر تحلیل یک فیلم است. برای این هدف ابتدا پروبلماتیک دوگانگی واقعیت و هنر و یا رابطه داستان و واقعیت یا سینما و واقعیت را به مثابه زمین? نظری طرح مباحث روششناختی حول سینما و تحلیل فیلم توضیح میدهیم. سپس با توجه به این زمین? نظری، معرفتشناسی دلوزی در باب سینما و چالش آن با مسئل? افلاطونی تقابل بین واقعیت اجتماعی و بازنمایی یا تصویر سینمایی آن را به مثابه اساس نظری روش-شناسی بنیامینی- دلوزی در تحلیل فیلم به بحث میگذاریم. در اثنای این بحث، روششناسی دلوزی- بنیامینی را در تقابل با رهیافتهای روششناختی مسلط زبانشناختی و روانشناختی در مطالعات سینمایی معرفی خواهیم کرد، مقالات بنیامین و دلوز در مطالعات سینمایی به گونهای زیمنهساز پایان دادن به سلط? محتوا -محوری در خوانش فیلم هاست و بنابراین رویکرد دلوز به سینما در تقابل با رهیافتهای رئالیستی و پدیدارشناختی آندره بازن و رهیافت زبانشناختی و روانکاوانه کریستین متز است. چارچوب دلوزی- بنیامینی ضمن اجتناب از در افتادن به حوزه مطالع? سینما به مثابه ابزاری بازتابانه در چارچوب سنت بازنمایی، خوانشی مضاعف از سینما ارائه میدهد؛ به لحاظ روشی، روششناسی دلوزی- بنیامینی متضمن تحلیل همزمان ابعاد زیباییشناختی فیلم و زمینههای اجتماعی – سیاسی آن است. در پایان و برای پایان و تدقیق و تصریح بیشتر مباحث نظری و روشی فیلم «درباره الی» را بر اساس روششناسی فوق مورد تحلیل قرار میدهیم.https://jsal.ut.ac.ir/article_23659_02da4f95823ef5c11442e8c3348cb241.pdfدانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانجامعه شناسی هنر و ادبیات2538-50462220110220A study of representing the creative objects of everyday life in the Iranian paintings in the eightiesمطالعه بازنمایی ابژههای نسلی زندگی روزمره در نقاشی دهی هشتاد در ایران15518323660FAبهنامکامرانیاستادیار گروه نقاشی دانشگاه هنر تهرانرضوانبوستانیکارشناس ارشد پژوهش هنر دانشگاه علم و فرهنگJournal Article19700101This paper focuses on representing the creative mentality of figurative paintings in Iran during eighties. Hence with a qualitative approach and descriptive-analytical method the authors have attempted to review the work sample which has represented the part of identity and objects of its own time by using of familiar iconic signs. Based on the theories of creation and definition of its related components and also cultural changes and transformation; in presented works the representation of social and cultural changes and also some urban components is readable.
The increasing level of education in recent decades resulted in greater sensitivity to social issues and urban space, thus this issues are more represented in figurative painting than before. As opposed to previous generation who had attitude toward religious beliefs and collective preference, the new generation is more concerned about global communication, virtual spaces, individual identities and representation of this identities during distinction in their consumptions and life styles. So,
Gradually against widespread ideas about womanhood, new generation of women carried out a review about themselves and their presence in the society. Thus, increasing number of women artists beside young educated artists resulted in plurality in social attitudes in Iranian contemporary figurative painting. On the basis of artists’ individual definitions and evaluations of urban spaces (Tehran) and social issues, distinct representations can be seen in this kind of paintings.
According to the studies we have carried out about the artworks which are produced in the past decades, we have found that new generation of painters are more considered about new elements of urbanism in Tehran like big and new shopping centers, streets, tall buildings and strolling in this new centers and streets, fashion and etc, however the past generations of painters were more inspired by nature, rural areas and had shown more attitude toward depicting steel life and portraits (single figures). Result of this study shows that today’s figurative artists beside emphasis on representing social matters and urban environment in their works, sometimes tries to criticize and judge them.مقاله حاضر به مطالعه بازنمایی ذهنیت نسلی در نقاشی فیگوراتیو ایران در دههی ?? میپردازد. از اینرو با رویکرد کیفی و روش توصیفی- تحلیلی به بررسی نمونه آثاری میپردازد که با استفاده از نشانههای شمایلی آشنا، بخشی از هویت و ابژههای دوران خود را بازتاب دادهاند. بر اساس نظریات مطرح شده در مورد نسل و تعریف مولفههای مرتبط با آن و نیز تغییرات و دگرگونی فرهنگی، بازتاب تغییرات اجتماعی و فرهنگی و نیز برخی از مولفههای شهری در آثار ارائه شده قابل بازخوانی است. نتیج? این مطالعه گویای آن است که هنرمند فیگوراتیو امروز در کنار تاکید بر امر بازنمایی مسائل اجتماعی و محیط شهری در اثر خود،گاه به نقد و داوری در مورد آنها نیز میپردازد، مطلبی که کمتر در آثار هنرمندان نسلهای قبل نمود یافته است.https://jsal.ut.ac.ir/article_23660_536648d8ec803be37dd2e8fa814c5546.pdfدانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهرانجامعه شناسی هنر و ادبیات2538-50462220110220The values of Rock Music based on it's listeners views: the cases of Iranian and Turkish Audiences perspectiveتحلیل نحوه برخورد و ارزشگذاری موسیقی راک از دیدگاه مخاطبان: مطالعه موردی شنوندگان ایران و ترکیه8521023661FAمحمدرضاآزادهفراستادیار دانشکدهی موسیقی، دانشگاه هنر، تهرانمهردادنوریدانشجوی کارشناسی ارشد پژوهش هنر، دانشکد? هنر و معماری، تهرانJournal Article19700101The term Rock refers to a particular category of pop music. Since the late 1960's, rock music has raised important social, cultural and artistic discussions. Rock music influenced several generations through its rather short life. Several music genres emerged from this music while it carried on its own life up until now. Huge number of audiences of rock music turned this music as one of the significant popular music of 20th century. Massive attraction of people from nearly all cultural background around the world put this music in the centre of attention of several scholars in various disciplines from musicologists to sociologists. Rock can be defined by three dimensions. Sociologically, it is a commercially-produced popular music aimed at an exclusionary youth audience of a type characterized by the late-capitalist societies. Musically, it tends to be highly amplified, with a strong beat and rhythmic patterns, and to draw heavily on proto-folk musical sources from Southern USA. Ideologically, it is associated with an aesthetic program of ‘authenticity’, developing elements from discourses around folk-revival and art music (Middleton 2001: XXI).
In Iran, in spite of having enormous audiences of this music, there are very little studies on rock music due to various cultural, political and other issues. This paper is an effort to analysis audience's attitude and valuation, mostly Iranian and Turkish listeners, toward rock music.
Since there is currently no formal event of rock music in Iran we paid attention to one of the neighboring countries where usually is a destination of Iranian rock lovers. To visit Turkey, Iranians need no visa and therefore has become the first destination of part of Iranians to enjoy rock music. For this reason, we focused to the three-day Istanbul Sonisphere Festival in June 2010.
The needed data has been collected from 300 people who participated in the mentioned Festival. The first part of the questionnaire was devoted to personal and general questions in which data analysis reveals: the background and familiarity with rock music, the age of listeners when first were influenced by this music, the ability to play musical instruments, the average amount of time spent on reading books, magazines and internet articles on rock, and finally the level of tolerance for other musical genres. In the second part of the questionnaire the attitude of listener toward the importance of three issues of music, lyric and album’s cover design were asked. Total data analysis manifested: 1) "Music" as the most important element among the three issues, 2) "Thrash Metal" as the most likeable genre among the thirteen important musical genres and 3) "Freedom" as the most attractive aspect in the 22 issues related to rock music. The findings also revealed other issues toward the rock music such as the level of audience's ability to communicate with "music", "genrelogy", and "semantic appropriation". Moreover, studying the audiences of rock music here showed how dynamically listeners get involve with rock’s lyrical, pictorial and musical structures.موسیقی راک از اواخر دهی 1960 وارد مباحثات مهم اجتماعی، فرهنگی و هنری شد و چندین نسل را تحت تأثیر ژانرهای گوناگون خود قرار داد و همچنان نیز مسیر خود را ادامه میدهد. حجم مخاطبین بالای این گونه هنری آن را به یکی از حوزههای مهم موسیقی مردمی تبدیل کرده است؛ با این وجود سویههای جامعه-شناختی مرتبط با آن هنوز نیاز به کاوشهای فراوانی دارد. پژوهش حاضر تلاشی است برای تحلیل نحوه برخورد و ارزش گذاری مخاطبان این گونه هنری.
این تحقیق به روش میدانی انجام و بر اساس دادههای به دست آمده از 300 نفر از مخاطبین شرکتکننده در فستیوال سه روز? استانبول در ماه ژوئن 2010 انجام شده است. در بخش اول پرسشنامه سؤالات شخصی و کلی مطرح شده که سابقه و میزان تماس بالا با این سبک، پایین بودن سن تأثیرپذیری، توانایی نوازندگی، مطالعه در این سبک و تساهل بالای موسیقائی نتیج? آن است. در بخش دوم سه سؤال اصلی طرح شده است که مخاطبین از شمار? 1 تا 5 و از کم به زیاد، میزان اهمیت، علاقهمندی و جذابیت فاکتورهای مطرح شده را مشخص کردند و در آن فاکتور «موسیقی»، ژانر «ترش متال» و عامل «آزادی» در مجموع امتیازات، به بالاترین رتبه رسیدند که گویای توانایی برقراری ارتباط با موسیقی، ژانرشناسی و تصاحب معنایی توسط مخاطبین در این سبک است؛ سبکی که مخاطب را به کنش فعالانهای در ساختار شعری، تصویری و موسیقائی خود وا میدارد و در نتیج? این تقابل دوسویه، میتوان انتظار شکلگیری مخاطبان فعال را داشت.https://jsal.ut.ac.ir/article_23661_bd16a9e553260d548cc54cf83153947a.pdf