دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران جامعه شناسی هنر و ادبیات 2538-5046 13 1 2021 08 23 A Study of Qualitative Research in Visual Arts with emphasis on Works of painters of the Islam world (Case studies: Habibollah Sadeghi, Khalid Tahmazi, Amineh Ahmad, Adel Rostamov) نقش پژوهش‌های کیفی در تحلیل هنرهای تجسمی با تأکید بر آثار نقاشان جهان اسلام (نمونه‌های موردی: حبیب‌الله صادقی، خالد تهمازی، آمینه احمد، عادل رستمف) 9 29 84240 10.22059/jsal.2021.84240 FA صادق رشیدی دکترای تخصصی پژوهش هنر، عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان، استادیار گروه آموزشی آموزش هنر. تهران. ایران علی اصغر کلانتر دکترای تخصصی تاریخ تحلیلی-تطبیقی از دانشگاه شاهد. عضو هیئت علمی دانشگاه مازندران، استادیار گروه پژوهش هنر و صنایع دستی. تهران. ایران Journal Article 2021 05 03 Qualitative research is a kind of interdisciplinary and transdisciplinary research that can be used in studies and research in the field of art. This process is to be consolidated through some epistemological patterns and views, and its purpose is more to understand phenomena than to predict situations. Qualitative research is influenced by postmodern elements and paradigms, hermeneutics, cultural studies, semiotics, and critical discourse analysis, so from this view, it sometimes has a critical and analytical approach. This article, which has been written using the qualitative research method (sign-semantics), has studied and introduced qualitative research and its usage in artistic studies, and a case study of contemporary painting in the Islamic world. The information and data of this research have been collected based on theoretical studies and library methods. The results of research findings show that: 1- Contemporary painting of the Islamic world, due to its aesthetic dimensions, language, and its contemporary expression and at the same time, as a sign system, it can be taken out of general and sometimes descriptive views by qualitative research and studied in the fields of text analysis. 2- Qualitative research, due to its multidimensional and flexible features, is the most appropriate scientific method and approach in the study of visual arts, especially painting, which often gives different scientific results from the interpretation and analysis of artistic texts. The methodology of qualitative research studies can be related to the approaches such as anthropology, semiotics, cultural studies, language, cognition, and discourse analysis. Appropriate theoretical and analytical capabilities will prepare the researcher. This process through some of the patterns and consistencies will bring epistemological perspectives and the aim of understanding the phenomenon will have more predictable situations. Qualitative research is influenced by the sphere of postmodern paradigms, hermeneutics, cultural studies, semiotics, and critical discourse analysis. So, from this point of view, this approach includes analytical and critical features. The present paper uses qualitative research methods to review the application of qualitative research methodology in studies of Contemporary art of the Islamic World. Information and data were collected and reviewed in a library method. The results suggest that the Contemporary Painting of the Islamic World due to the specific cultural and aesthetic dimensions and, at the same time as a sign system can be reviewed by qualitative studies and their research frameworks. They also show that previous studies that only contain history are far outside the mainstream; Hence this paper takes on new areas of scientific study. پژوهش کیفی نوعی پژوهش بینا رشته‌ای و ترا رشته‌ای به‌شمار می‌رود که می‌توان آن را در مطالعات و تحقیقات حوزة هنر به کار برد. این فرآیند از طریق برخی از الگوها و دیدگاه‌های معرفت‌شناختی قوام پیدا می‌کند و هدف آن بیشتر درک و فهم پدیده‌هاست تا پیش‌بینی وضعیت‌ها. پژوهش کیفی، ساحتی متأثر از مؤلفه‌ها و پارادایم‌های پسامدرن، هرمنوتیک، مطالعات فرهنگی، نشانه‌شناسی و تحلیل‌های انتقادی گفتمان است، لذا از این منظر گاهی مواقع واجد نوعی رویکرد انتقادی و تحلیلی است. این مقاله که با استفاده از روش تحقیق کیفی (نشانه ـ معناشناسی) نوشته شده، به بررسی و معرفی پژوهش کیفی و کاربرد آن در مطالعات هنری، با مطالعة موردی نقاشی معاصر جهان اسلام پرداخته ‌است. اطلاعات و داده‌های مورد نظر بر اساس مطالعات نظری و روش کتابخانه‌ای گردآوری شده‌اند. نتایج حاصل از تحلیل یافته‌ها نشان می‌دهد که: 1ـ نقاشی معاصر جهان اسلام، به دلیل دارا بودن ابعاد زیبایی‌شناختی، زبان و بیان معاصر خویش؛ و در عین حال به‌عنوان یک نظام نشانه‌ای، می‌تواند توسط پژوهش‌های کیفی از چارچوب‌ها و دیدگاه‌های کلی و بعضاً توصیفی خارج شده و در حوزه‌های تحلیل متن مورد بررسی قرار گیرد. 2ـ تحقیقات کیفی به دلیل خاصیت چند‌بعدی و منعطف خود، مناسب‌ترین روش و رویکرد علمی در مطالعات هنرهای دیداری و به‌ویژه نقاشی به‌شمار می‌رود که اغلب هم نتایج علمی و متفاوتی از تفسیر و تحلیل متون هنری به دست می‌دهد.

https://jsal.ut.ac.ir/article_84240_4d52bde37c559e7796d3deb8683fed83.pdf

دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران جامعه شناسی هنر و ادبیات 2538-5046 13 1 2021 08 23 The social status of women musicians in Iranian and Indian paintings. Case study: Safavid and Gurkhani era جایگاه اجتماعی زنان نوازنده در نگاره‌های ایران و هند مطالعه موردی: عصر صفوی و گورکانی 31 57 84241 10.22059/jsal.2021.323147.666022 FA ابولقاسم دادور عضو هیأت علمی و استاد تمام گروه پژوهش هنر دانشگاه الزهرا هانیه رضایت بخش رضایی کارشناس ارشد پژوهش هنر، دانشگاه کاشان Journal Article 2021 04 09 In the tenth century AH, India and Iran became great powers under the rule of two prominent Safavid and Gurkhanid dynasties. The peak of Safavid power in Iran coincided with the glorious power of the Gurkhanids in India, and this coincidence led to the establishment of relations between the two countries. The emergence of a special Indian painting style that arose due to the migration of Iranian painters to India is very important in the history of Islamic Indian art.The images of this period in both countries show that Iranian and Indian women in this period acted not only as dancers but also as musicians. According to the pictures under review, it seems that women musicians were not present in other places except in private gatherings (sometimes in the presence of the king himself and sometimes in a completely feminine manner without the presence of men). . It also seems that female musicians are only shown playing certain instruments, which could indicate that women are more skilled in those instruments than men.In this study, an attempt has been made to take a comparative and analytical look at the drawings of the two schools of Iran and India to find out whether women musicians have an equal position in the two countries and what is the variety of instruments used by them. ?. The results were obtained by examining 20 drawings from each school and using written sources as evidence. This research is a documentary-library with a comparative and analytical method and its data collection method. در سدة دهم هجری، هند و ایران تحت حکومت دو خاندان برجسته صفویان و گورکانیان به قدرت‌های بزرگی تبدیل شدند. اوج قدرت صفویان در ایران با شکوه قدرت گورکانیان در هند همزمان، و این همزمانی، به ایجاد ارتباطات میان دو کشور منجر شد. ظهور سبک نقاشی مخصوص هندی که به‌سبب مهاجرت نقاشان ایرانی به هند به وجود آمد، در تاریخ هنر هند اسلامی بسیار مهم است. در این برهه تاریخی در هند، مینیاتور سخت مورد توجه بوده و با درخشش خاصی جلوه‌گر شده است. اولین آثار هندی در این زمینه به‌طورکلی برگرفته از آثار ایرانی عصر صفویه بود که علاوه‌بر تفاسیر ادبی، حاوی محتویات جامعه‌شناختیی و رخدادهای تاریخی این عصر بود. همین امر زمینه تفحص در شاخههای گوناگون این دوره را بر اساس نگارگری به امری ضروری مبدل ساخته است. تصاویر این دوره در دو کشور حاکی از آن است که زنان ایرانی و هندی در این دوره نه‌تنها به‌عنوان رقصنده که در جایگاه نوازنده نیز فعالیت میکردند. با توجه به نگارههای مورد بازبینی، چنین به نظر میرسد که زنان نوازنده جز در مجالس خصوصی ـ که گاه در حضور شخص پادشاه و گاه به‌صورت کاملاً زنانه و بدون حضور مردان برگزار میشدند ـ در دیگر اماکن حضور نداشتهاند. همچنین به نظر میرسد نوازندگان زن، تنها در حال نوازندگی سازهای خاصی نشان داده شدهاند که میتواند نشانگر مهارت بیشتر زنان در آن دسته از سازها نسبت به مردان باشد. با این‌حال تفاوتهایی نیز در تصاویر مورد استفاده از زنان نوازنده و همچنین سازهایی که مورد استفاده آنان بوده، در دو کشور وجود دارد. در این پژوهش سعی بر آن است که با نگاهی تطبیقی و تحلیلی بر نگارههای دو مکتب ایران و هند به این مهم دست یافت که آیا بانوان نوازنده در دو کشور جایگاهی برابر داشتهاند و تنوع سازهای مورد استفاده آنان به چه صورت بوده است؟ نتایج به‌دست‌آمده از بررسی 20 نگاره از هر مکتب و استفاده از منابع مکتوب به‌عنوان شاهد بوده است. این پژوهش با روش تطبیقی و تحلیلی انجام شده و گردآوری اطلاعات آن با روش کتابخانهای-اسنادی صورت گرفته است.

https://jsal.ut.ac.ir/article_84241_1958c0a716aa5dc3269af76d4fe7372b.pdf

دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران جامعه شناسی هنر و ادبیات 2538-5046 13 1 2021 08 23 Lies in Asghar Farhadi's trilogy دروغ در سه‌گانه اصغر فرهادی (نشانه‌شناسی فیلم‌های «چهارشنبه سوری»، «درباره الی» و «جدایی نادر از سیمین») 59 89 84242 10.22059/jsal.2021.325510.666033 FA محمدرضا جوادی یگانه دانشیار گروه جامعه‌شناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران سعیده زادقناد کارشناس ارشد مطالعات فرهنگی و رسانه دانشگاه تهران Journal Article 2021 06 13 The purpose of this article is to review three films by Asghar Farhadi - "Chaharshanbe Soori", "About Eli" and " Nader’s Separation from Simin" - which deal with the subject of lies. The authors tried to investigate the contexts and functions of falsehood in these three cinematic narratives by using narrative analysis and using semiotic methods and physical codes (technical, social, and ideological codes). The present study, by dividing lies into three types of lies as a loophole, lies as traps and weapons, and lies as Facilitator (facilitator of daily affairs), shows that lies in Farhadi's works originate from urgency and act as an escape route. Meanwhile, the semiotics of the three films show that the Iranian society shown in these works and its requirements for the characters of the three narratives, there is no escape but resorting to lies in the face of various issues. Keywords: Mohammad Reza Javadi Yeganeh Saeedeh Zadghannad هدف مقاله پیش‌رو بررسی سه فیلم از آثار اصغر فرهادی ـ «چهارشنبه سوری»، «درباره الی» و «جدایی نادر از سیمین» ـ است که به موضوع دروغ پرداخته‌اند. نویسندگان با استفاده از تحلیل روایت و بهره‌گیری از روش نشانه‌شناسی و رمزگان فیسک (رمزگان فنی، اجتماعی و ایدئولوژیک) کوشیده‌اند تا زمینه‌ها و کارکردهای دروغ را در این سه روایت سینمایی واکاوی کنند. مطالعه حاضر با تقسیم‌بندی دروغ به سه نوع دروغ‌ به‌مثابه مفّر، دروغ به‌عنوان دام و سلاح و دروغ به‌عنوان گریس (تسهیل‌گر امور روزمره)، نشان‌دهنده آن است که دروغ در آثار فرهادی نشئت‌گرفته از اضطرار بوده و به‌مثابه مفر عمل می‌کند. در این میان، نشانه‌شناسی سه فیلم مذکور نشان می‌دهد که جامعه ایرانی به نمایش درآمده در این آثار و مقتضیات آن برای شخصیت‌های سه روایت، در برخورد با مسائل مختلف، راه گریزی جز توسل به دروغ باقی نمی‌گذارد.

https://jsal.ut.ac.ir/article_84242_a9cee33bb6ea0bb10b2967ec4029bb71.pdf

دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران جامعه شناسی هنر و ادبیات 2538-5046 13 1 2021 08 23 A Study of Identity Components in the Image of Women in the Painting of the Islamic Revolution of Iran بررسی مؤلفه‌های هویتی در تصویر زنان در نقاشی انقلاب اسلامی ایران با تأکید بر آثار کاظم چلیپا 91 117 84243 10.22059/jsal.2021.325574.666036 FA زینب مظفری خواه هیات علمی دانشگاه الزهرا. دانشکده هنر. گروه نقاشی و نگارگری. Journal Article 2020 11 30 Throughout history, art has been an eloquent language to meet the goals set by human beings and artists. In particular, art enjoys a basic status in such complex subjects as revolutions. In Iran, the works portrayed by artists during the Islamic Revolution display the influence of the then prevailing atmosphere on artists. Many artists have created works in this period with such topics as martyrdom, sacrifice, women, etc. considered works to be contemplated. This is while, women and her personality in the society was one of the most important issues whose views and position changed fundamentally as the Islamic Revolution appeared; this issue was widely reflected in the works of that period. In the present article, attempts were made to investigate the paintings by the artists of the Islamic Revolution with an emphasis on the works of Kazem Chelipa as one of the painters of the Islamic Revolution, whose female character constituted the main axis of his works. In this way, while analyzing and investigating the works, the issue of identity with the focus on the role of women was addressed in the form of symbols and signs used in the works intended. This study concludes that most of the artists' works during the Islamic Revolution was the same in terms of objective and content and that there is an issue, which is trying to express the ideals of the revolution, the effectiveness of women during the Islamic Revolution and the importance and recognition of existential and true identity. This research used a descriptive-analytical method and a library technique. هنر در موضوعات و رویدادهای پیچیده‌ای مانند انقلاب‌ها، جایگاهی مهم و اساسی پیدا می‌کند. انقلاب اسلامی تغییرات گسترده‌ای را در دیدگاه اقشار مختلف جامعه نسبت به موضوع‌های مختلف به وجود آورد و آثاری که در دوران انقلاب اسلامی توسط هنرمندان نقاش به نقش درآمده‌اند، نشان‌دهنده تأثیر فضای حاکم آن دوران بر هنرمندان است. هنرمندان بسیاری با موضوعاتی همچون شهید، شهادت، فداکاری، زن و... آثاری را در زمانه انقلاب اسلامی خلق کرده‌اند، اما به صورت خاص، حضور و مشارکت حقیقی زن در جامعه یکی از مهمترین مسائلی بود که با ظهور انقلاب ‌اسلامی رخ داد و این تغییر به‌خوبی در آثار هنرمندان آن دوران انعکاس یافته است. در مقاله حاضر سعی شده است مؤلفه‌های هویتی در تصویر زنان در آثار نقاشی هنرمندان انقلاب اسلامی با تأکید بر آثار کاظم چلیپا به‌عنوان یکی از نقاشان دوران انقلاب اسلامی ایران که شخصیت زن محوریت اصلی را در آثارش دارد، مورد بررسی قرار گیرد. در این مسیر ضمن تحلیل و بررسی آثار، به واکاوی شیوه تجلی هویت با محوریت نقش زن، در قالب نمادها و نشانه‌های به کار رفته در آثار مورد نظر پرداخته شده است. این پژوهش نتیجه می‌گیرد که در آثار نقاشان انقلاب اسلامی که زنان در آن‌ها حضور دارند، هنرمندان تلاش کرده‌اند با استفاده از عناصر مضمونی، زیبایی‌شناختی و بصری، شاخص‌های اصلی هویتی که از گفتمان و دیدگاه رهبران جمهوری اسلامی استخراج می‌شود را به نمایش بگذارند و در این کار توفیق نسبی یافته‌اند. داده‌های این پژوهش به روش کتابخانه‌ای گردآوری و پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است.

https://jsal.ut.ac.ir/article_84243_c30c9422b14e40a2ed08b0a00e6a4125.pdf

دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران جامعه شناسی هنر و ادبیات 2538-5046 13 1 2021 08 23 Symptomatology of Hermeneutics of the Self in Literary Modernism سمپتوم شناسیِ هرمنوتیک خود در مدرنیسم ادبی 119 138 84244 10.22059/jsal.2021.322359.666009 FA سجاد ممبینی دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Journal Article 2021 05 21 In the last years of his life, Foucault introduced Techniques of the Self as alternative form of technique in the humanities. By Genealogy of Techniques of the Self from ancient Greece to modern times, he introduces Hermeneutics of The Self as the most advanced and sophisticated form of Techniques of the Self. By applying Hermeneutics of The Self to itself, the modern subject exposes and interprets the flow of thoughts, inner secrets, and the most hidden layers of his psychic realm to Symbolic Order, as an open text. The subject is now controlled not only by the Techniques of Domination, but also by the general field of public morality and culture through Hermeneutics of The Self practices. Literary modernism, on the other hand (twentieth-century avant-garde literary and artistic currents), contains aspects and symptoms that show considerable affinity with symptoms of Hermeneutics of the Self. Symptomatology of modern literature from the classicism age to the first half of the twentieth century shows a process of moving towards introversion, self-referral, self-expression, self-reflection, and exploration of the psychological realm to the deepest its layers; Symptoms that are all recognizable as Hermeneutics of The Self symptoms. In general, the symptomatic reading of literary modernism shows that the basic symptoms of Hermeneutics of The Self are recognizable in this form of literature فوکو در واپسین سال‌های حیات خویش، تکنیک‌های خود را به مثابه شکلی بدیل از تکنیک در علوم انسانی مطرح می‌نماید. وی ضمن تبارشناسی تکنیک‌های خود از یونان باستان تا عصر مدرن، هرمنوتیک خود را به مثابه پیشرفته‌ترین و پیچیده‌ترین شکل تکنولوژی‌های خود، معرفی می‌کند. سوژۀ مدرن با اعمال هرمنوتیک خود بر خویش، جریان افکار، مکنونات درونی و مخفی-ترین لایه‌های ساحت روانیِ خود را در برابر دیگری بزرگ (امر نمادین)، به مثابه متنی گشوده، در معرض تفسیر و تأویل قرار می‌دهد. اینک سوژه نه صرفا بواسطۀ تکنیک‌های سلطه و استیلا، که با اعمال هرمنوتیک خود، از سوی ساحت کلی اخلاق و فرهنگ عمومی تحت مراقبت و کنترل در می‌آید. از سوی دیگر مدرنیسم ادبی (جریان‌های ادبی و هنری آوانگارد قرن بیستم)، حاوی سویه‌ها و سمپتوم‌هایی‌ست که می‌تواند در نظمِ نشانگانی هرمنوتیک خود قرار گیرد. سمپتوم شناسی ادبیات مدرن حاکی از آن است که سیر تحولی آن از کلاسیسیسم تا نیمه نخست قرن بیستم، روندی از حرکت به سوی درون گرایی، ارجاع به خود، برون ریزیِ خود، تأمل در نفس و واکاوی ساحتِ روانی را تا عمیق ترین لایه‌های آن، نشان می‌دهد؛ سمپتوم‌هایی که همگی در نظم نشانگانیِ هرمنوتیک خود قرار می‌گیرد. در مجموع خوانش سمپتوماتیک مدرنیسم ادبی نشان می‌دهد که سمپتوم‌های اساسی هرمنوتیک خود در این قسم از ادبیات قابل تشخیص می‌باشد.

https://jsal.ut.ac.ir/article_84244_1fddefb627def37ae0e50ed9f4399dcf.pdf

دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران جامعه شناسی هنر و ادبیات 2538-5046 13 1 2021 08 23 Changing the Social Status of the Arts: From "Folk Arts" to "Fine Arts" (A case study of changing the social status of the art of patchwork) تغییر موقعیت اجتماعی هنرها: از «هنرهای مردمی» به «هنرهای زیبا» مطالعه موردی تغییر موقعیت اجتماعی هنر چهل‌تکه‌دوزی 139 158 84245 10.22059/jsal.2021.323645.666025 FA آزاده سلمان ماهینی کارشناس ارشد گروه آموزشی طراحی لباس، موسسه آموزش عالی معماری و هنر پارس. تهران- ایران مهدی سلیمانیه مدیر گروه نظرسنجی موسسه عالی پژوهش تامین اجتماعی Journal Article 2021 05 12 Folk art" refers to those arts that have not been properly considered throughout history and have not succeeded in finding their true place in contemporary art. These arts are often in the field of handicrafts and remain in the form of a repetitive artistic process. The collection of these arts is also commonly known as "women's arts" or " Domestic arts", until the nineteenth century it was known as "low level arts". These arts have played different functions in human life at different times and according to society and culture, but today some of these arts are recognized as one of the "beautiful arts" in Western Europe and North America. In this study, we try to show the change in the position of these arts in Europe and North America, how this path can be used to change the position of Folk arts to Fine arts in Iran. Finally, this study of the ten factors that have changed the social status of these arts in Western Europe and North America, namely the support of official institutions, non-profit organizations, the formation of art associations, the establishment of educational centers and academic disciplines and independent research institutes, conferences, gatherings or seminars He identified professions, holding festivals and biennials, creating dedicated museums of these folk arts, encouraging the establishment of special galleries of these arts, publishing specialized publications, and promoting and sounding the works of artists and specialized research in this field in cyberspace. Most of these factors are absent in the social atmosphere of folk arts in Iran and if they occur, they can change the social status of marginal and folk arts to the social status of central arts or fine arts. «هنرمردمی» به آن دسته از هنرهایی اطلاق می‌شود که در طول تاریخ به‌شکل شایسته‌ای مورد توجه قرار نگرفته‌ و موفق نشده‌اند جایگاه واقعی خود را در هنر معاصر بیابند. این هنرها غالباً در حوزه صنایع‌دستی قرار دارند و در قالب یک فرایند هنری تکراری باقی می‌مانند. مجموعة این هنرها معمولا تحت عنوان «هنرهای زنانه» یا «هنرهای خانگی[1]» نیز شناخته می‌شوند، تا پیش از قرن نوزدهم میلادی، تحت عنوان «هنرهای دون» (سطح پایین) یاد می‌شده است. این هنرها در زمان‌های مختلف و به فراخور جامعه و فرهنگ، کارکردهایی متفاوت در زندگی انسان داشته‌اند، اما امروزه برخی از این هنرها در کشورهای اروپای ‌غربی و آمریکای شمالی، به‌عنوان یکی از اقسام «هنرهای‌زیبا» به‌رسمیت شناخته شده‌اند. در اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ، ﺗﻼش دارﯾﻢ ﺑﺎ ﺑﺮرﺳﯽ داﺳﺘﺎنِ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖِ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ از ﻫﻨﺮﻫﺎ در ﮐﺸﻮرﻫﺎی اروﭘﺎﯾﯽ و آﻣﺮﯾﮑﺎی ﺷﻤﺎﻟﯽ، ﻧﺸﺎن دﻫﯿﻢ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽ‌ﺗﻮان اﻧﺒﻮﻫﯽ از ﻣﻮارد ﻣﺸﺎﺑﻪ اﯾﻦ ﻫﻨﺮﻫﺎ در ﺟﺎﻣﻌﻪ‌ اﯾﺮان و ﺟﻮاﻣﻊ ﻫﻢ‌ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ در ﻣﻨﻄﻘﻪ را ﺑﺎ ﭘﯿﻤﻮدن ﻣﺴﯿﺮی ﻣﺸﺎﺑﻪ، از ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ اجتماعی ﻓﺮودﺳﺖ و ﻣﻐﻔﻮل و ﺑﯽ‌ﺑﯿﺎن «ﻫﻨﺮﻫﺎی ﻣﺮدم» ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﻣﺸﺮوع و ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ‌ﺷﺪه و رﺳﻤﯿﺖیافتة اجتماعی «ﻫﻨﺮﻫﺎی زﯾﺒﺎ» ﺗﻐﯿﯿﺮ داد. در این پژوهش برای توصیف این تغییر جایگاه اجتماعی، بر تغییر موقعیت هنر چهل‌تکه‌دوزی به‌صورت مطالعه‌ای موردی متمرکز شده‌ایم. این پژوهش به روش مطالعه اسنادی و مصاحبه با متخصصان انجام شده است. در نهایت این مطالعه ده عاملی که در کشورهای اروپای غربی و آمریکای شمالی، به تغییر موقعیت اجتماعی این هنرها انجامیده است؛ یعنی حمایت نهاد‌های رسمی، سازمان‌های غیر‌انتفاعی، تشکیل انجمن‌های هنری، تأسیس مراکز آموزشی و رشته‌های دانشگاهی و پژوهشکده‌های مستقل، برگزاری همایش، گردهمایی یا سمینارهای حرفه‌ای، برگزاری جشنواره‌ها و بی‌ینال‌ها، ایجاد موزه‌های اختصاصی این هنرهای مردمی، تشویق تأسیس گالری‌های خاص این هنرها، چاپ نشریات تخصصی و ترویج و صدا بخشی به آثار هنرمندان و پژوهش‌های تخصصی در این حوزه در فضای مجازی را شناسایی کرد. غالب این عوامل در فضای اجتماعی هنرهای مردمی در ایران غایب‌اند و در صورت وقوع، می‌توانند به تغییر موقعیت اجتماعی هنرهای حاشیه و مردمی به موقعیت اجتماعی هنرهای مرکز یا هنرهای زیبا بینجامند. [1] Domestic art

https://jsal.ut.ac.ir/article_84245_209c53cb8ab135fad1ca96d040994cdc.pdf

دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران جامعه شناسی هنر و ادبیات 2538-5046 13 1 2021 08 23 Comparison of the effectiveness of Creative drama and dramatic play on social attitude and spiritual ability مقایسه اثربخشی روش‌های نمایش خلاق و بازی نمایشی بر نگرش اجتماعی و توانایی معنوی 159 178 84246 10.22059/jsal.2021.322161.666008 FA حسین مرادی مخلص استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران مهین درویش کارشناس ارشد علوم تربیتی، دبیر آموزش و پرورش، تهران، ایران Journal Article 2021 04 16 Teaching religious concepts and developing social attitude in children, just like any other science needs to identify and apply correct, efficient and effective principles and methods. The purpose of this study is to investigate the effect of creative drama and dramatic or fantasy play on the social attitude and spiritual ability in the school subject "Hediyehaye Asemani" in 3rd grade elementary students. This research has been carried out by using mixed methodology and sequential explanatory design. The statistical population of this study is consisted of all 3rd grade elementary girl students in Tehran who were studying in the academic year of 1396-1397. The sampling method used in this study was convenience sampling. The sample size of the research included 60 3rd grade elementary students that were randomly divided into two groups: the control group (dramatic or fantasy play) and the experimental group (creative drama). The data collection tool in this research in the qualitative section was interview and in the quantitative part was the standard questionnaire of social attitude and ability that its validity was confirmed by the experts and its reliability was confirmed by the Cronbach's alpha test up to 91%. The inferential data analysis was done using MANCOVA method. Research findings show that creative drama has had more effect on the spiritual ability and social attitude than dramatic or fantasy play (P<0/05). According to the results of the research, using creative drama in the field of education increases spiritual ability and social attitude. آموزش مفاهیم دینی، تغییر نگرش اجتماعی و ایجاد توانایی معنوی در کودکان نیاز به شناسایی و به کارگیری اصول مؤثر دارد. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر روش نمایش خلاق و بازی نمایشی بر نگرش اجتماعی و توانایی معنوی دانشآموزان در درس هدیههای آسمانی پایه سوم ابتدایی است. این پژوهش با روششناسی ترکیبی و با طرح متوالی اکتشافی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دانشآموزان دختر پایه سوم ابتدایی در منطقه 3 شهر تهران که در سال تحصیلی 1397 ـ 1396 مشغول تحصیل بودند تشکیل می‌دهد. روش نمونه‌گیری در این پژوهش، نمونه‌گیری در دسترس است. حجم نمونه تحقیق، شامل 60 دانشآموز پایه سوم ابتدایی است که به‌صورت تصادفی به دو گروه گواه (روش بازی نمایشی) و گروه آزمایش (روش نمایش خلاق) تقسیم شده‌اند. ابزار جمعآوری دادهها در این پژوهش، در بخش کیفی مصاحبه و در بخش کمی پرسشنامه استاندارد نگرش اجتماعی و توانایی معنوی است که روایی آن توسط متخصصین و پایایی آن به روش آلفای کرونباخ ( 91%) تأیید شده است. تحلیل استنباطی دادهها نیز به روش تحلیل مانکوا انجام شده است. یافتههای پژوهش، نشان میدهد که روش نمایش خلاق نسبت به روش بازی نمایشی در ارتقاء نگرش اجتماعی و توانایی معنوی تأثیر بیشتری داشته است (05/0P<).

https://jsal.ut.ac.ir/article_84246_b70f88b20fca726e399ceebdf4b9c27b.pdf

دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران جامعه شناسی هنر و ادبیات 2538-5046 13 1 2021 08 23 From Star to Celebrity; The Role of social media on the transformation of fame and fanning of Tataloo از ستاره به سلبریتی؛ نقش رسانه‌های اجتماعی در تطور شهرت و هواداری تتلو 179 205 84247 10.22059/jsal.2021.326901.666045 FA عبدالله بیچرانلو استادیار گروه ارتباطات اجتماعی دانشگاه تهران سندوس محمدی دانشجوی دکتری علوم ارتباطات دانشگاه تهران Journal Article 2021 07 09 The celebrity Culture and fanning celebrities, micro-celebrities have spread in Iranian society during the two last decades. This new phenomenon has been studied in different ways and approaches, The development of social media has changed the approaches to celebrity culture and made new perspectives for traditional stars and ordinary people to experience new meanings of fame. This paper is to study the celebrity culture in Iranian society at the age of social media by focusing on Amir Tataloo. To achieve the goal of the paper, thematic analysis has been applied to analyze the tracks of Tataloo and the main themes in his virtual representations on social media. The time area of research is the post-Covid-19 outbreak period and widespread global quarantine which Tataloo and his fans accelerated on social media. Research analysis on the content published in different social media by Tataloo on different personal, social, , political issues shows that the distinguishing characteristic of Tataloo from other celebrities is his simultaneous features of star and micro-celebrity& this feature has made a different situation for him. By using this central feature, the main themes of Tataloo activities are: “realism”, “Taboo violation”, “mutual interaction with fans”, “advertising a lifestyle” and “self-branding”. توسعه‌ی رسانه‌های اجتماعی، رویکردها به فرهنگ شهرت را تغییر داده است و چشم‌اندازهایی نوین را پیش روی ستاره‌های سنتی و افراد عادی قرار داده است تا بتوانند شهرت را در معنایی جدید تجربه کنند. هدف مقالۀ پیش رو، واکاوی فرهنگ شهرت در جامعۀ ایرانی در عصر رسانه‌های اجتماعی با تمرکز بر نمونۀ امیر تتلو است. به منظور دستیابی به هدف پژوهش حاضر از روش تحلیل مضمون برای تحلیل مضامین ترانه‌های تتلو و همچنین مضامین غالب در فعالیت‌های مجازی‌اش در شبکه‌های اجتماعی استفاده شده است. بازۀ زمانی مورد تأکید در این پژوهش، دورۀ بعد از شیوع ویروس کووید-19 و قرنطینۀ گسترده جهانی است که فعالیت امیر تتلو و هوادارانش در فضای مجازی به اوج ‌رسید. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که وجه تمایزبخش تتلو از دیگر سلبریتیهای مجازی در این است که او همزمان واجد ویژگی‌های ستاره و خرده سلبریتی است و همین مسئله وضعیتی متفاوت را در جذب مخاطب برای او ایجاد کرده است. با استفاده از این ویژگی مرکزی، اصلی‌ترین محورهایی که از فعالیت‌های تتلو اقتباس می‌شوند شامل «رئالیسم»، «تابوشکنی»، «تعامل دوسویه با هواداران» و «تبلیغ یک سبک زندگی» و «خودبرندسازی» هستند.

https://jsal.ut.ac.ir/article_84247_f68c8428dbb6bffce4d777b950c4d7c4.pdf

دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران جامعه شناسی هنر و ادبیات 2538-5046 13 1 2021 08 23 Representation of the signs of Islamic identity in the novel " Alrajol allazi amana" based on the social semiotics of Pierre Giro بازنمود نشانه‌های هویّت اسلامی در رمان الرَّجُل الّذی آمَنَ بر پایه نشانه‌شناسی اجتماعی پی‌یر گیرو 207 229 84248 10.22059/jsal.2021.318261.665976 FA سارا جوادی دانش آموخته کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عربی، دانشگاه گیلان امید جهان بخت لیلی استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه گیلان هادی شعبانی چافجیری استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه گیلان Journal Article 2020 10 03 Pierre Giroud, a French linguist (1912-1983), explores social signs from the perspectives of "identity" and "social etiquette". He explores the issue of identity in categories such as religion, language, occupation, names and titles, etc., and believes that by studying the signs and understanding the meanings hidden in them, a deep approach to the distinction of ideas can be achieved. Found. Writers and writers, aware of the functions of this scientific approach, have tried to convey their literary goals. Najib Kilani (1995-1931), an Egyptian writer in his novel "Alrajol allazi amana", depicts the confrontation between Eastern and Western culture and the duality of the personalities of Westernized people in order to explain the pure Islamic identity. The present study intends to investigate the characteristics of "Islamic identity" in the novel in a descriptive-analytical manner with regard to the persistent social semiotics of Giro. The findings show that the author pays special attention to religious structures in his work. He has tried to highlight some of the signs of Islamic society such as religious practices, religious sentiments, religious beliefs, the appearance of various clothes, titles and letters of identity and professional relations based on Islamic ethics. To reflect the distinction between East and West and their cultural and economic realities, and by highlighting the Islamic identity and culture in the Eastern lands, to provide the grounds for its institutionalization more and more in the minds of the audience and the spirit Strengthen the protection of religious culture in society. پییِر گیرو، زبانشناس فرانسوی (1912-1983) نشانههای اجتماعی را از دو زاویه «هویت» و «آداب معاشرت» میکاود و مسئله هویت را در مقولههایی چون دین، یونیفرم، نشانها و مدالها، گروههای شغلی، نامها و القاب، آرایشها و غیره جست وجو میکند و مسئله آداب معاشرت را در مؤلفههایی همچون لحن کلام، اطوارپژوهی، فاصلهپژوهی و غیره بررسی مینماید. او معتقد است که با مطالعه نشانهها و درک معانی نهفته در آنها میتوان به رهیافتی ژرف از تمایز اندیشهها دست یافت. ادیبان و نویسندگان با آگاهی از کارکردهای این رویکرد علمی به انتقال مقاصد ادبی خویش همّت گماشتهاند. نجیب کیلانی (1931- 1995)، ادیب مصری در رمان الرَّجلُ الّذی آمَنَ با استفاده از نشانههای اجتماعی، تقابل فرهنگ شرق و غرب و دوگانگی شخصیت افراد غربزده و هویتباخته را در راستای تبیین هویت ناب اسلامی به تصویر کشیده است. پژوهش حاضر بر آن است تا به روش توصیفی- تحلیلی به بررسی شناسههای «هویت اسلامی» در رمان مزبور با توجه به نشانهشناسی اجتماعی پییر گیرو بپردازد. یافتهها نشان میدهد که نویسنده اهتمام ویژهای به سازههای دینی در اثر خود دارد. وی کوشیده تا با تمرکز بر برخی نشانههای اجتماعی اسلامی از قبیل اعمال دینی، عواطف دینمدارانه، اعتقادات دینی، یونیفرم و تَنپوشهای هویتبخش، القاب و نامهای هویتمند، مناسبات شغلی مبتنی‌بر اخلاق اسلامی و غیره، تمایز بین شرق و غرب و نیز واقعیتهای فرهنگی و اقتصادی آنها را بازتاب دهد و با برجستهسازی هویت و فرهنگ اسلامی در سرزمینهای شرقی، بسترهای نهادینهسازی آن را بیش‌از‌پیش در اذهان مخاطبان فراهم، و روحیه پاسداری از فرهنگ دینی را در جامعه تقویت کند.

https://jsal.ut.ac.ir/article_84248_5b4738329116e0b6c386066e1f403299.pdf

دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران جامعه شناسی هنر و ادبیات 2538-5046 13 1 2021 08 23 Social Imagination in Shahnameh: A Narrative Study to Form a Sociological Imagination of Shahnameh Narratives تخیل اجتماعی در شاهنامه: مطالعه‌ای روایت‌نگارانه در جهت تشکیل تخیلی جامعه‌شناختی از روایت‌های شاهنامه 231 262 84249 10.22059/jsal.2021.323540.666021 FA سیدمحمد الحسینی دانش‌آموخته دکتری جامعه شناسی، گروه جامعه‌شناسی، واحد تهران مرکزی‌، دانشگاه آزاد اسلامی‌، تهران، ایران حسین ابوالحسن تنهایی گروه جامعه‌شناسی‌، واحد تهران مرکزی‌، دانشگاه آزاد اسلامی‌، تهران‌، ایران رضا علی محسنی گروه جامعه‌شناسی، واحد تهران مرکزی‌، دانشگاه آزاد اسلامی‌، تهران‌، ایران Journal Article 2021 05 09 The most important issue in this article is to obtain a social analysis of the historical narratives of ancient Iran to the narration of Shahnameh. It is a science, in the study of group life and human behavior is a realistic approach or "landing" that the experimental world of this approach is the natural world of such life and group behavior, according to the subject of this study, research is inductive strategy and The method is qualitative. Achieving the meaning and mental interpretation and social imagination desired by Ferdowsi in Shahnameh is possible by using a qualitative approach. Is active and the methodology of studying phenomena and narratives in Shahnameh is a kind of dialectical analysis that is done in the space of symbolic interaction. The society depicted in Shahnameh is in dire need of charismatic leaders who, due to sin and mistake, Have not lost, in such c With the emergence of problem and problem, people's interaction in the field of wisdom, religion and ideology, which forms the general meaning of people in interaction and understanding with each other, a confrontation with the problem is formed, which can result in social dynamism, social demand. Or revolt and social transformation or even revolution. مهم‌ترین موضوع در این مقاله به‌دست آوردن تحلیلی اجتماعی از روایت‌های تاریخی ایران به روایت شاهنامه است. نگارنده با استفاده از مدل هگل از تخیل اجتماعی در پی یافتن مفاهیمی از روایت‌های تاریخی شاهنامه در محتوای هستی‌شناسی‌، روش‌شناسی، ایستایی‌شناسی و پویایی‌شناسی است. پس از مقوله‌بندی و کد‌بندی مفاهیم نتایج نشان داد از نظر هستی‌شناسی، انسان مورد روایت شاهنامه مسئول، خلاق و کنشگر است و روش‌شناسی بررسی پدیده‌ها و روایت‌ها در شاهنامه، نوعی تحلیل دیالکتیکی است که در فضای کنش متقابل نمادین انجام می‌شود، جامعه‌ای که در شاهنامه ترسیم شده به‌شدت نیازمند رهبران کاریزمایی است که در اثر گناه و اشتباه فرهی خود را از دست نداده‌اند، در چنین جامعه‌ای با پیدایش مسئله و مشکل، هم‌کنشی مردم در زمینه خرد، دیانت و ایدئولوژی که معنای عمومی مردم را در کنش متقابل وهم‌فهمی با یکدیگر تشکیل می‌دهد، و این هم کنشی می تواند منجر به پویایی اجتماعی و یا شورش و دگرگونی اجتماعی باشد.

https://jsal.ut.ac.ir/article_84249_116af09a6c05bf52ba314e552c0da64c.pdf